Gwiazdy polskiej sztangi – odc. 3

4. Kazimierz CZARNECKI

Urodzony : 5 marzec 1948 r w Ostródzie
Wykształcenie : średnie, podoficer WP
Klub: Legia WarszawaWzrost: 165 cm
Waga: 67 kg

Uczestnik IO w Montrealu (1976) gdzie zdobył brązowy medal w wadze lekkiej z wynikiem 295 kg. Niezłomny charakter, miał wrodzoną wadę kręgosłupa , lekarze nie zezwalali mu na starty, dzięki poświęceniu się bez reszty uprawianiu sportu odnalazł cel życia. Przez 10 lat walczył o przepustkę do reprezentacji. Doszedł w czasie pięknej , lecz i pechowej kariery do szczytnych rezultatów. Rekordzista świata w rwaniu (140,5). Dwukrotnie czwarty na mistrzostwach świata (1975 i 1976). Mistrz Polski (1976), wicemistrz (1977). Górę nad jego ambicjami wzięły kontuzje , to na ich skutek nie stanął na pomoście podczas moskiewskich igrzysk.

5. Tadeusz DEMBOŃCZYK
Urodzony: 23 grudnia 1955 r. w Tarnowskich Górach
Wykształcenie: zawodowe – ślusarz.
Klub: Śląsk Tarnowskie GóryWzrost: 155 cm
Waga: 56 kg

Najważniejsze zawody i medal: Igrzyska Olimpijskie w Moskwie w 1980 r. (brązowy medal, waga kogucia).

Waga kogucia i piórkowa. Kariera otarła się o tragiczny finał. Drogę do sukcesów przerwał wypadek motocyklowy. Dembończyk cudem wyszedł cało, lekarze nie dawali szansy na przeżycie, ale oprócz zrządzenia losu, wpływ na wyzdrowienie miała ogromna odporność fizyczna nabyta dzięki uprawiania sportu. Nigdy już nie osiągnął rekordów, do których był predestynowany, lecz najważniejsze, że powrócił do życia, a sztangę podnosił dla osobistej satysfakcji. Od najmłodszych lat wspinał się na wyżyny. Był mistrzem świata juniorów, brązowym medalistą mistrzostw świata seniorów (1979), dwukrotnym wice mistrzem Europy (1977, 1979). Jaka szkoda, że zaczął szukać ukojenia tam, gdzie nie trzeba Myślę, ze już nie trzeba wyjaśniać gdzie.

 6. Marek GOŁĄB
Urodzony: 7 maja 1940 r. w Zakliczynie
Wykształcenie: zawodowe – mechanik.Kluby: LZS Tarnowskie Góry, Śląsk Wrocław.
Wzrost: 178 cm

Waga: 90 kg

Najważniejsze zawody i medale: Igrzyska Olimpijskie w Meksyku w 1968r. (brązowy medalista, waga lekkociężka).

Nazywano go „cieniem Palińskiego”. Po wycofaniu się mistrza ze sportowej areny, objął przewodnictwo w kategorii lekkociężkiej. Równocześnie jednak zaczęły nękać go liczne kontuzje. Z natury spokojny, doskonale rozumiejący się z trenerami. Dwukrotny brązowy medalista mistrzostw Europy (1964, 1966). Mistrz Polski (1966). Wielokrotny rekordzista kraju, rekordzista świata w wyciskaniu (bój którego obecnie się już nie wykonuje). Po zakończeniu kariery sportowej nie zerwał całkowicie z podnoszeniem ciężarów i został trenerem.

7. Zbigniew KACZMAREK
Urodzony: 31 lipca 1946 r. W Tarnowskich Górach.
Wykształcenie: podstawowe, cieśla.Klub: Górnik Siemianowice.
Wzrost: 164 cm

Waga: 67 kg

Najważniejsze zawody i medale: trzykrotny uczestnik Igrzysk Olimpijskich. Brązowy medalista w Monachium w 1972 r. W Montrealu (1976) zdyskwalifikowany i pozbawiony olimpijskiego złota. W 1980 r. W Moskwie zajął 6 miejsce.

Startował w wadze lekkiej i był zawodnikiem nr 2 polskiej sztangi oraz zaliczał się do czołowych sztangistów świata. Wyrastał w cieniu Baszanowskiego i Zieińskiego, a potem stał się ich godnym następcą. Szczyt jego kariery przypadł na lata 70-te. Czterokrotny mistrz świata (1970, 1971, 1975, 1976), dwukrotny wicemistrz (1974, 1978), trzykrotny brązowy medalista. Dwukrotny mistrz Europy (1975, 1976), czterokrotny wicemistrz, czterokrotny brązowy medalista. Cztery tytuły mistrza Polski. Wielokrotny rekordzista świata juniorów i seniorów. Jak widać więcej sukcesów odniósł na arenie międzynarodowej niż krajowej. Od 1983 r. na stałe przebywa u naszych zachodnich sąsiadów.

Dodaj komentarz